Айрат Сафин — Сагыныр очен

Шулте еребегән чишмәле,
Айлагы юк яшьләгән ямгым.
Кемгә генә сагынымыш икән,
Әкияттәй балачагым.
Аулымнан киттем, аулымнан,
Шашып төшкән юллар өчен.
Язгы ташкын булып кайтып,
Тангда каршыга ат тизләтеп,
Кот-кот кабын ыршып.
Аулымнан киттем, аулымнан,
Шашып төшкән юллар өчен.
Язгы ташкын булып кайтып,
Тангда каршыга ат тизләтеп,
Кот-кот кабын ыршып.
Чабак янын чишмәлектә,
Кем бусынын өчкән жаным.
Әнгәй судан кайтып белә,
Тавир-тәбикәләр тауында.
Аулымнан киттем, аулымнан,
Шашып төшкән юллар өчен.
Язгы ташкын булып кайтып,
Тангда каршыга ат тизләтеп,
Кот-кот кабын ыршып.
Тугеләрнең ягын шуллап,
Күзләргә күзгә бәгый.
Ишек сагыныч моның көнлә,
Сыйкыллы авыл тагын.
Аулымнан киттем, аулымнан,
Шашып төшкән юллар өчен.
Язгы ташкын булып кайтып,
Тангда каршыга ат тизләтеп,
Кот-кот кабын ыршып.
Аулымнан киттем, аулымнан,
Шашып төшкән юллар өчен.
Язгы ташкын булып кайтып,
Тангда каршыга ат тизләтеп,
Кот-кот кабын ыршып.
Перевод на русский язык:
У родника,
Где нет преград для молодости,
Кому же я тоскую,
Как в сказке, по детству.
Я уехал из деревни, из деревни,
Из-за разбросанных дорог.
Весной, как паводок, возвращаясь,
На рассвете, мчась на коне,
Перепрыгивая через холмы.
Я уехал из деревни, из деревни,
Из-за разбросанных дорог.
Весной, как паводок, возвращаясь,
На рассвете, мчась на коне,
Перепрыгивая через холмы.
У родника,
Чей след остался в моей душе.
Как будто из сна, возвращаясь,
Среди гор и долин.
Я уехал из деревни, из деревни,
Из-за разбросанных дорог.
Весной, как паводок, возвращаясь,
На рассвете, мчась на коне,
Перепрыгивая через холмы.
Словно шепотом,
Глаза в глаза,
Тоска по дому,
Вновь в родной деревне.
Я уехал из деревни, из деревни,
Из-за разбросанных дорог.
Весной, как паводок, возвращаясь,
На рассвете, мчась на коне,
Перепрыгивая через холмы.
Я уехал из деревни, из деревни,
Из-за разбросанных дорог.
Весной, как паводок, возвращаясь,
На рассвете, мчась на коне,
Перепрыгивая через холмы.